که مرغش سنگ باران کرد و دوزخ شد سرانجامش

اگر دجال شکلی سنگ زد بر کعبه جاهش

هم اکنون ز آفت گردون بگردد نقش ایامش

که بود آن کس که پیل آورد وقتی بر در کعبه

گرفتم کآتش ناب است قدح حاسدان در وی

چو آتش نام او داند کجا سوزاند اندامش

من اندر طالعش دیدم سعادت ها و می دانم