که بود آن کس که پیل آورد وقتی بر در کعبه

که نه صیدش کند اختر نه دامن گیرد اصنامش

اگر دجال شکلی سنگ زد بر کعبه جاهش

هم اکنون ز آفت گردون بگردد نقش ایامش

که مرغش سنگ باران کرد و دوزخ شد سرانجامش

گرفتم کآتش ناب است قدح حاسدان در وی

چو آتش نام او داند کجا سوزاند اندامش