که از فر چنین صدری فراق افتاد فرجامش

چه باک ار یک جهان خصم است آن کس را که گر خواهد

جهانی نو پدید آرد جهاندار از پی کامش

دریغا گنجه خرم که اکنون جای ماتم شد

اگر در جنبش آید باز خاک او عجب نبود

گر این کوه شریعت بود چندین گاه آرامش

نباتش هر زمانی از زبان حال می گوید