کو تاج شیر سیستان نعلین سگبان بینمش

لفظم کند گوهرفشان کز فتح شه یابم نشان

چون گردن گردن کشان در طوق فرمان بینمش

چون کاسه یوزش جهان حلقه به گوش آمد چنان

نعلی که افکند ادهمش شمشیر سازد رستمش

مومی که گیرد خاتمش حرز سلیمان بینمش

اسبی کبود است آسمان هرای زرین اختران