نعلی که افکند ادهمش شمشیر سازد رستمش

چون گردن گردن کشان در طوق فرمان بینمش

چون کاسه یوزش جهان حلقه به گوش آمد چنان

کو تاج شیر سیستان نعلین سگبان بینمش

مومی که گیرد خاتمش حرز سلیمان بینمش

اسبی کبود است آسمان هرای زرین اختران

باشد به نام اخستان داعی که بر ران بینمش