هر صبح از سودای او بر خاک غلطان بینمش

جوزا لگام مرکبش وز گرد قلب عقربش

روی آفتاب و تن شبش دم جو ز هر سان بینمش

خورشید چون مولای او بوسه زند بر پای او

گویم که باد چرخ زین زیر سلیمان می رود

در موکب روح الامین دیوی پری سان می رود

امید عدلش ملک را چون عقل در جان پرورد