آن تیغ را که آینه دیدی زبان نمای

مسخش کناد دور قمر کز تو بازماند

بعد از تو زر ز سکه نپذرفت هیچ نقش

سکه نداد نقش به زر کز تو بازماند

دندان نگر ز شانه بتر کز تو باز ماند

در کیسه های کان و کمرهای کوهسار

خونابه باد لعل و گهر کز تو بازماند