چون ابر بر جواهر عذرا گریسته

از رفتنت ز بیضه آفاق کوه قاف

بر نوپران بیضه عنقا گریسته

از حسرت کلاه تو دریای حامله

تا کشوری در آب و در آتش نهفت خاک

شش کشور از وفات تو بر ما گریسته

مردم به جای اشک به یکدم دو مردمک