بر نوپران بیضه عنقا گریسته

اجرام هفت خانه زرین به سوک تو

بر هفت بام خانه مینا گریسته

از رفتنت ز بیضه آفاق کوه قاف

از حسرت کلاه تو دریای حامله

چون ابر بر جواهر عذرا گریسته

تا کشوری در آب و در آتش نهفت خاک