بزم از پست به دست رباب و به چشم نای

بر خاک تو جنابه چو جوزا گریسته

رزم از پیت به دیده درع و دهان تیر

الماس خورده، لعل مصفا گریسته

ساغر شکسته بر سر و صهبا گریسته

این سبز غاشیه که سیاهش کناد مرگ

بر زین سرنگون تو صد جا گریسته