بر زین سرنگون تو صد جا گریسته

بزم از پست به دست رباب و به چشم نای

ساغر شکسته بر سر و صهبا گریسته

این سبز غاشیه که سیاهش کناد مرگ

بر بند موی و حلقه زرین گوش تو

سنگین دلان حلقه خضرا گریسته

ما را بصر ز چشمه حسن تو خورده آب