به فغانم ز روزگار وصال

همه عمرم به چشم درد گذشت

زین دو تا مهره سپید و سیاه

که بر این سبز تخت نرد گذشت

که چو باد آمد و چو گرد گذشت

هیچ حاصل بجز دریغم نیست

ز آنچه بر من ز گرم و سرد گذشت