رخش جان را به دلش نعل سفر بربندیم

بر سر شه ره عجزیم کمر بربندیم

رخت همت ز رصدگاه خطر بربندیم

لاشه تن که به مسمار غم افتاد رواست

بار محنت به دو بختی شب و روز کشیم

بختیان را جرس از آه سحر بربندیم

کاغذین جامه هدف وار علی الله زنیم