بار محنت به دو بختی شب و روز کشیم

رخت همت ز رصدگاه خطر بربندیم

لاشه تن که به مسمار غم افتاد رواست

رخش جان را به دلش نعل سفر بربندیم

بختیان را جرس از آه سحر بربندیم

کاغذین جامه هدف وار علی الله زنیم

تا به تیر سحری دست قدر بربندیم