مرغ را نامه سربسته به پر بربندیم

نه نه ما را هنری نیست که گردون شکنیم

خویشتن چند به فتراک هنر بربندیم

ناله مرغی است به پر نامه بر غصه ما

بس سبک پر مپر ای مرغ که می نامه بری

تا ز رخ پای تو را خرده زر بربندیم

چون سکندر پس ظلمات چه ماندیم کنون