آن گوهری حسامم در دست روزگار

نایدش شرم هیچ که چندین کند دغا

گر بر سرم بگردد چون آسیا فلک

از جای خود نجنبم چون قطب آسیا

کاخر برونم آرد یک روز در وغا

در صد مصاف و معرکه گر کند گشته ام

روزی به یک صقال به جای آید این مضا