جاه محمد علی آن گوهری که چرخ

آزاده سرو باش به هر شدت و رخا

می دان یقین که شادی و راحت فرستدت

گرچند گشته ای به غم و رنج مبتلا،

پرورده ذات پاکش در پرده صفا

چون بر کفش نهاد و به خلق جهان نمود

زو روزگار تازه شد و ملک با بها