پرورده ذات پاکش در پرده صفا

می دان یقین که شادی و راحت فرستدت

گرچند گشته ای به غم و رنج مبتلا،

جاه محمد علی آن گوهری که چرخ

چون بر کفش نهاد و به خلق جهان نمود

زو روزگار تازه شد و ملک با بها

گردون شده است رتبت او پایه علو