نظم مرا چو نظم دگر کس مدان از آنک

هم راست در خلاام و هم پاک برملا

هم مدح، نادر آید و هم دوستی، تمام

مادح چو بی طمع بود و دوست بی ریا

یاقوت زرد نیکو ماند به کهربا

هرچند کز برای جزا بایدم مدیح

والله که بر مدیح نخواهم ز تو جزا