شگفت نیست اگر شعر من نمی دانند

نه لل از صدف است و نه انگبین ز گیاست؟

به نزد خصمان گر فضل من نهان باشد

زیان ندارد، نزدیک عاقلان پیداست

که طبع ایشان پست است و شعر من والاست

به چشم جد و حقیقت مرا نمی بینند؟

که نزد عقل مرا رتبت و شرف به کجاست؟