ز کودکی و ز پیری چه عار و فخر آید

جز آن که ما را زین شهر مولد و منشاست

اگر برایشان سحر حلال بر خوانم

جز این نگویند آخر که کودک و برناست

چنین نگوید آن کس که عاقل و داناست

هزار پیر شناسم که منکر و گبر است

هزار کودک دانم که زاهد الزهداست