به نور طبعی روی زمین فروزانند

دمادمند و نیایند بر تنم پیدا

به ریگ تافته بر، قطره های بارانند

بدین فروزان رویان نگه کنم که همی

سپهبدان برآشفته لشکری گشتند

چنان که خواهند از هر رهی همی رانند

گمان مبر که مگر طبع های مختلفند