سپهبدان برآشفته لشکری گشتند

به ریگ تافته بر، قطره های بارانند

بدین فروزان رویان نگه کنم که همی

به نور طبعی روی زمین فروزانند

چنان که خواهند از هر رهی همی رانند

گمان مبر که مگر طبع های مختلفند

گمان مبر که همه طبع ها نجنبانند