یک آفتم را هر روز صد طریق نهند

سرشک دیده صدف وار در ناب کنند

گر آنچه هست بر این تن نهند بر دریا

به رنج در به دهان صدف لعاب کنند

یک اندهم را هر شب هزار باب کنند

تن مرا ز بلا آتشی برافروزند

دلم برآرند از بر، بر او کباب کنند