روا بود که ز من دشمنان بیندیشند

چو خون دیده لبم را همی شراب کنند

به طبع طبعم چون نقره تابدار شده است

که هر زمانش در بوته تیزتاب کنند

حذر ز آتش تر بهر التهاب کنند

سزای جنگند این ها که آشتی کردند

نگر که اکنون با من همی عتاب کنند