چشمم مسیل بود ز اشکم شب دراز

طبع از شگفت خیره و چشم از نظر کلیل

گفتم زمین ندارد اعراض مختلف

گفتم هوا ندارد ارکان مستحیل

مردم در او نخفت و نحسبند در مسیل

این دیده گر به لولو رادست در جهان

با او چرا به خوابی باشد فلک بخیل؟