امروز چه شد که نیست کس یارم؟

طومار ندامت است طبع من

حرفی است هر آتشی ز طومارم

یاران گزیده داشتم روزی

هر نیمه شب آسمان ستوه آید

از گریه سخت وناله زارم

زندان خدایگان که و من که