هر نیمه شب آسمان ستوه آید

حرفی است هر آتشی ز طومارم

یاران گزیده داشتم روزی

امروز چه شد که نیست کس یارم؟

از گریه سخت وناله زارم

زندان خدایگان که و من که

ناگه چه قضا نمود دیدارم؟!