چونان که چفته گشته ست از بار محنت آن

پس بی سلاح جنگ چگونه کنم مگر

مر سینه را سپر کنم و پشت را کمان؟

زیرا که سخت گشته ست از رنج انده این

دانم که کس نگردد از بیم گرد من

زین گونه شیرمردی من چون شود عیان؟!

جانم ز رنج و محنتشان در شکنجه است