پهنای بسطت تو رسیده به هر مکان

دارد سپهر خوانده مهر ترا به ناز

ندهد زمانه رانده کین ترا امان

بالای رتبت تو گذشته ز هر فلک

یک پایه دولت تو نگشته است هیچ چرخ

یکروزه بخشش تو ندیده است هیچ کان

گرید همی نیاز جهان از عطای تو