خندد همی عطای تو بر گنج شایگان

یک پایه دولت تو نگشته است هیچ چرخ

یکروزه بخشش تو ندیده است هیچ کان

گرید همی نیاز جهان از عطای تو

نه چرخ را خلاف تو کاری همی رود

نه ملک را ز رای تو رازی بود نهان

پیوسته تیره و خجل است ابر و آفتاب