هرچه آن ز وی بیافته بودم یکان یکان

در روزگار جستم تا پیش من بجست

در روزگار جستن کاری است کالامان

گردون هزار کان ستد از من به جور وقهر

اکنون در این مرنجم در سمج بسته در

بر بند خود نشسته چو بر بیضه ماکیان

رفتن مرا ز بند به زانوست یا به دست