بر بند خود نشسته چو بر بیضه ماکیان

گردون هزار کان ستد از من به جور وقهر

هرچه آن ز وی بیافته بودم یکان یکان

اکنون در این مرنجم در سمج بسته در

رفتن مرا ز بند به زانوست یا به دست

خفتن چو حلقه هاش نگون است یا ستان

در یک درم ز زندان با آهنی سه من