در پارسی و تازی،در نظم و نثر کس

کو را به عمر محنتی افتد به هیچ سان

ای داده جاه تو به همه دولتی نوید

ای کرده جود تو به همه نعمتی ضمان

چون من نشان نیارد گویا و ترجمان

بر گنج و بر خزینه دانش ندیده اند

چون طبع و خاطر من دُرنامنه و قهرمان