بخشایش آر بر من بدبخت گم نشان

از هرچه خواستند بدادی تو داد خلق

اکنون تو داد خویش ز دولت همی ستان

بنیوش قصه من و آن گه کریم وار

تا شکر گویمت ز دماغی همه خرد

تا مدح خوانمت به زبانی همه بیان

چون شکر من تو نشنوی از هیچ شکر گو