مصرع نخست · شماره 37
ز بس که کند دو زلف و ز بس که راندم اشک
شاعرمسعود سعد سلمانقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 37 از «قصیده شماره ۲۳ - شبی سیاه تر از روی ورای اهریمن» است.