اگر زمین همه چون صبح پر ز تیغ شود

وبا نیارد گشتنش هیچ پیرامن

چو رنج را ز جهان دولت تو فانی کرد

چه بد تواند کردن زمانه ریمن؟

شود به پیشش رایت چو قرص مهر مجن

دو چشم نصرت بی تیغ تو بود اعمی

زبان دولت بی مدح تو بود الکن