گویی اندر کنار وصل شوم

روی سرکش که روی این دارد

دامن عافیت ز دست مده

تا به دست بلات نسپارد

تا شوی گر فراق بگذارد

وصل هم نازموده ای که به لطف

خون بریزد که موی نازارد