دیو زلفش گرنه با مهر سلیمان می رود

در تماشاگاه زلفش از پی ترتیب حسن

باد با فرمان روایی هم به فرمان می رود

باد باری زلف او را چون به فرمان شد چنین

عید بودست آنچه در کشمیر می رفتست ازو

کار این دارد که اکنون در خراسان می رود

در میان آتش دل گرچه هر شب تا به روز