در تماشاگاه زلفش از پی ترتیب حسن

پیشت آب من کنون تیره به دستان می رود

دل کدامی سگ بود جایی که صد جان عزیز

در رکاب کمترین شاگرد سگبان می رود

باد با فرمان روایی هم به فرمان می رود

باد باری زلف او را چون به فرمان شد چنین

دیو زلفش گرنه با مهر سلیمان می رود