دل کدامی سگ بود جایی که صد جان عزیز

این سخن در یار بی معنی نه در جان می رود

گفتم از بی آبی چشم زمانه ست این مگر

پیشت آب من کنون تیره به دستان می رود

در رکاب کمترین شاگرد سگبان می رود

در تماشاگاه زلفش از پی ترتیب حسن

باد با فرمان روایی هم به فرمان می رود