کار این دارد که اکنون در خراسان می رود

باد باری زلف او را چون به فرمان شد چنین

دیو زلفش گرنه با مهر سلیمان می رود

عید بودست آنچه در کشمیر می رفتست ازو

در میان آتش دل گرچه هر شب تا به روز

جانم از یاد لبش در آب حیوان می رود

هر زمان گوید چه خارج می رود اکنون ز من