هر دم هزار خرمن جان بیش می برد

دل در رکاب روی نکوی تو می رود

هر روز هست بر سر کوی اجل دو عید

دردا از آنکه بر سر کوی تو می رود

بادی که در حمایت بوی تو می رود

جان خواهیم به بوسه و باز ایستی ز قول

چون کاین مضایقت همه سوی تو می رود