که من از بهر رخت زنده ام

بدو چشم تو که تا زنده ام

تو خداوندی و من بنده ام

سر زلف تو گواه منست

به رخ خویش بنازی چنان

که من از عشق تو تا زنده ام

چه زنم خنده که در عشق تو