کو را به دست صبر در آهن گرفته ام

دریای من غذای دل تنگ من شدست

دریای کشتیی که به سوزن گرفته ام

آهن دلا دلم ز فراق تو بشکند

یک روز دامن تو بگیرم که چند شب

در تو به اشک خویش به دامن گرفته ام

تا خود مرا ز بهر تو بودست دوستی