در تو به اشک خویش به دامن گرفته ام

آهن دلا دلم ز فراق تو بشکند

کو را به دست صبر در آهن گرفته ام

یک روز دامن تو بگیرم که چند شب

تا خود مرا ز بهر تو بودست دوستی

زان بی تو خویشتن را دشمن گرفته ام

ترسم که جان من کم من گیرد از جهان