از رخصت عشق رخنه ای جستم

در کنج قمارخانه بنشستم

چون نوبت حسن پنج کرد آن بت

زنار چهارگانه بربستم

وز عادت مادر و پدر جستم

چون پای بلا به جور بگشادم

بی باده مباد یک نفس دستم