از انوری و حالش دانم که نه ای بی غم

هم در تو نمی گیرد چه سرد دمی دارم

گویی که چو زر آری کار تو چو زر گردد

حقا که اگر جز جان وجه درمی دارم

وز بلعجبی گویی کین غم چه کمی دارم