زانجا که روی کارست خورشید آسمان را

هم مصلحت نبینی رویی به ما نمودن

زایینه دل ما زنگار غم زدودن

با روی تو چه رویست جز بندگی نمودن

بر چیست این تکبر وین را همی چه خوانند

آخر دلت نگیرد زین خویشتن ستودن