با روی تو چه رویست جز بندگی نمودن

هم مصلحت نبینی رویی به ما نمودن

زایینه دل ما زنگار غم زدودن

زانجا که روی کارست خورشید آسمان را

بر چیست این تکبر وین را همی چه خوانند

آخر دلت نگیرد زین خویشتن ستودن

در دولت تو آخر ما را شبی بباید